بهشت ایران تویسرکان پایتخت گردو ، خبرها ، انتقادات ، پیشنهادات ، خبرها و تصاویر صعود کوهنوردان شهرمان به قله های ایران

ابیانه، روستایی تاریخی به قدمت فرهنگ ایران‌زمین
نویسنده : محمد هادی حسنوند - ساعت ٥:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٦/٢/۳۱

ابیانه، روستای تاریخی در دل کویر استان اصفهان واقع شده است که سفر به این نقطه بکر و منحصربه‌فرد ایران خالی از تجربه‌های ماندگار نیست 

وقتی می‌خواهید از هیاهوی شهر به مکانی آرامش‌بخش سفرکنید  سفر به کویر بهترین گزینه برای تجربه‌ای متفاوت و لذت‌بخش است.

ابیانه نقطه‌‏ای خوش‌منظره و خوش آب‌وهوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است، در گذشته به بیدستان معروف بوده است، روستایی که در دامنه کوه کرکس در نزدیکی شهرستان نطنز واقع شده است.

این روستا را به اعتبار آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش باید از زمرهٔ استثنائی‌ترین روستاهای ایران به شمار آورد.

ابیانه یکی از کهن‌ترین زیست‌گاه‌های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران بوده و کارشناسان قدمت هزار و پانصدساله را برای آن تخمین می‌زنند.

آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است، این آثار نشان دهنده قدمت تاریخی این زیست‌گاه انسانی است، شکوه معماری بومی و سرشار از زیبایی این روستا، آن را در شمار نمونه‏‌های کم‌نظیر دیدنی‏های جهان درآورده است.

در دورهٔ صفویه هنگامی‌که شاهان صفوی برای ییلاق به نطنز می‏رفتند بسیاری از نزدیکان آن‌ها و درباریان ترجیح می‏دادند در ابیانه اقامت کنند.

شمار خانه‌های ابیانه در سرشماری سال 1361 برابر با 500 واحد برآورد شده، این خانه‏‌ها تماماً بر روی دامنه پرشیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده است به‌صورتی که پشت بام مسطح خانه‏‌های پایین‌دست، حیاط خانه‏‌های بالادست را به وجود آورده است و هیچ دیواری هم آن‌ها را محصور نمی‌سازد.

ابیانه در وهلهٔ نخست روستایی چندطبقه به نظر می‏آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن را می‌توان مشاهده کرد.

اتاق‌های ابیانه به پنجره‏های چوبی ارس مانند مجهزند و اغلب دارای ایوان‌ها و طارمی‌های چوبی پیش‌آمده مشرف بر کوچه‌های تنگ و تاریک‏اند که خود به‌صورت مناظر جالبی درآمدند.

نمای خارجی دیوارهای خانه‏‌های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستا است پوشیده شده است.

ازآنجاکه در دامنه‌های شیب‌دار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‏ های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد کنند.

این غارها که در دل تپه‏‌ها حفر شده‏اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دام‌ها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می ‏گیرد.

زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روش‌های سنتی اداره می‏شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند البته در گذشته گیوه‌بافی از جمله مشغله‏‌های پردرآمد زن‌های ابیانه بوده است که امروزه تا حدی متروک شده است.

نمای خارجی دیوارهای خانه‏‌های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستا است پوشیده شده است.

ازآنجاکه در دامنه‌های شیب‌دار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‏ های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد کنند.

این غارها که در دل تپه‏‌ها حفر شده‏اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دام‌ها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می ‏گیرد.

زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روش‌های سنتی اداره می‏شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند البته در گذشته گیوه‌بافی از جمله مشغله‏‌های پردرآمد زن‌های ابیانه بوده است که امروزه تا حدی متروک شده است.


comment نظرات ()
ابیانه، روستایی تاریخی به قدمت فرهنگ ایران‌زمین
نویسنده : محمد هادی حسنوند - ساعت ٥:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٦/٢/۳۱

ابیانه، روستای تاریخی در دل کویر استان اصفهان واقع شده است که سفر به این نقطه بکر و منحصربه‌فرد ایران خالی از تجربه‌های ماندگار نیست 

وقتی می‌خواهید از هیاهوی شهر به مکانی آرامش‌بخش سفرکنید  سفر به کویر بهترین گزینه برای تجربه‌ای متفاوت و لذت‌بخش است.

ابیانه نقطه‌‏ای خوش‌منظره و خوش آب‌وهوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است، در گذشته به بیدستان معروف بوده است، روستایی که در دامنه کوه کرکس در نزدیکی شهرستان نطنز واقع شده است.

این روستا را به اعتبار آثار و بناهای تاریخی پرتنوعش باید از زمرهٔ استثنائی‌ترین روستاهای ایران به شمار آورد.

ابیانه یکی از کهن‌ترین زیست‌گاه‌های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران بوده و کارشناسان قدمت هزار و پانصدساله را برای آن تخمین می‌زنند.

آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است، این آثار نشان دهنده قدمت تاریخی این زیست‌گاه انسانی است، شکوه معماری بومی و سرشار از زیبایی این روستا، آن را در شمار نمونه‏‌های کم‌نظیر دیدنی‏های جهان درآورده

در دورهٔ صفویه هنگامی‌که شاهان صفوی برای ییلاق به نطنز می‏رفتند بسیاری از نزدیکان آن‌ها و درباریان ترجیح می‏دادند در ابیانه اقامت کنند.

شمار خانه‌های ابیانه در سرشماری سال 1361 برابر با 500 واحد برآورد شده، این خانه‏‌ها تماماً بر روی دامنه پرشیبی در شمال رودخانه برزرود بنا شده است به‌صورتی که پشت بام مسطح خانه‏‌های پایین‌دست، حیاط خانه‏‌های بالادست را به وجود آورده است و هیچ دیواری هم آن‌ها را محصور نمی‌سازد.

ابیانه در وهلهٔ نخست روستایی چندطبقه به نظر می‏آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن را می‌توان مشاهده کرد.

اتاق‌های ابیانه به پنجره‏های چوبی ارس مانند مجهزند و اغلب دارای ایوان‌ها و طارمی‌های چوبی پیش‌آمده مشرف بر کوچه‌های تنگ و تاریک‏اند که خود به‌صورت مناظر جالبی درآمدند.

نمای خارجی دیوارهای خانه‏‌های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستا است پوشیده شده است.

ازآنجاکه در دامنه‌های شیب‌دار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‏ های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد کنند.

این غارها که در دل تپه‏‌ها حفر شده‏اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دام‌ها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می ‏گیرد.

زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روش‌های سنتی اداره می‏شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند البته در گذشته گیوه‌بافی از جمله مشغله‏‌های پردرآمد زن‌های ابیانه بوده است که امروزه تا حدی متروک شده است

نمای خارجی دیوارهای خانه‏‌های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستا است پوشیده شده است.

ازآنجاکه در دامنه‌های شیب‌دار ابیانه فضای کافی برای ساختن خانه‏‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‏ های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه ایجاد کنند.

این غارها که در دل تپه‏‌ها حفر شده‏اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمودار است برای نگهداری دام‌ها و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیای غیرضروری مورد استفاده قرار می ‏گیرد.

زندگی مردم ابیانه کشاورزی و باغداری و دامداری است که با روش‌های سنتی اداره می‏شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند البته در گذشته گیوه‌بافی از جمله مشغله‏‌های پردرآمد زن‌های ابیانه بوده است که امروزه تا حدی متروک شده است

قدیمی ‏ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‏ای است که مانند دیگر بناهای ده در سراشیبی قرار گرفته است، مهم‏ترین بنا و اثر تاریخی این روستا یک باب مسجد جامع و قدیم‏ترین اثر تاریخی این مسجد منبر چوبی منبت‏کاری آن است که در سال 466 هجری قمری ساخته‌شده است.

گفتنی است با فرارسیدن فصل بهار و مطلوب شدن آب‌وهوای کویر، گردشگران داخلی و خارجی سفر به نقاط بکر و منحصربه‌فرد کویر را موهبتی خدادادی می‌دانند که در این سفر، هرچند کوتاه تجربه‌های خوب و ماندگاری را از زندگی در دل کویر فرامی‌گیرند. 


comment نظرات ()
بوسه بر دست توانمند معمار همدانی در ساخت مسجد امام عسگری (ع) تویسرکان
نویسنده : محمد هادی حسنوند - ساعت ٧:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۳/٥

      

به گزارش خبرنگار سپهر غرب تویسرکان : در روز نیمه شعبان دوم خردادماه 95 مصاحبه ای با آقای متقی دبیربازنشته آموزش و پرورش شهرستان تویسرکان و عضو هیئت امنای مسجدو معمار این مسجد حاج نبی اله قدرتی انجام شد ودر این باره آقای متقی می گوید: سال 1355 هجری شمسی باشروع ساخت منازل مسکونی که به شهرک طالقانی نامگذاری شد برادرم حاج شیخ علی متقی قول زمینی از مرحوم حاج مسعود جهانگیری گرفته شد که با ساخت این مسجد ودادن زمین موافقت نمود و وقف نامه را در خدمت حاج آقا فوزی ، حاج سید الیاس شیخ الاسلامی ، و مرحوم حاج عبدالحسین سبزواری نوشته شد ودر فکر ساخت آن بودیم وقبوضی توسط هیئت امنای مسجد آقایان ناصر نجمی ، خدامرادبیات ، و فرهنگ نانکلی ، تا کمک های مردمی را جمع آوری نماییم تا اینکه در8/3/ 1383

 

برابر با هشتم ربیع الاول برابر با سالروز تولد حضرت امام حسن عسگری (ع) جلسه با حضور قضات سراسر کشور در جوار مرقد امام رضا (ع) تشکیل می شود که در آنجا برادرم حاج شیخ علی متقی به حاج شیخ غلامحسین رهبرپور جریان وضعیت زمین را می گوید و اوقول ساخت مسجد را می دهد و سپس با مهندس حاج عبدالمحمد توسلی مشورت می نماید وبعد از اینکه به تهران مراجعه می نمایند شخص خیری بنام حاج محمد رستمی صفا قبول می کند که تمام مخارج مسجد را پرداخت نمایند .

 

در ادامه بیان کرد که حاج آقا نبی اله قدرتی یکی از معماران همدانی را انتخاب می کنند تا ساخت مسجد را آغاز نمایند و آقای محمد حسین کهزادی مسئولیت مالی را بعهده می گیرد تا اینکه مسجد در تاریخ 7/6/1386برابر با نیمه شعبان 1428 هجری قمری مصادف با ولادت امام زمان (عج) با حضور امام جمعه همدان و مقامات کشوری و لشگری و اهالی محل افتتاح شد وآرزوی اهالی محله برآورده شد .

 

در مصاحبه ای که در روز نیمه شعبان در مسجد با معمار این مسجد و اعضای هیئت امنای مسجد داشتیم . حاج آقا نبی اله قدرتی پیرامون بنای مسجد فرمودند:

 

مساحت زمین هزار متر مربع است که در 2 طبقه ساخته شده است طبقه اول مسجدبه مساحت 900 متر مربع  و طبقه زیر زمین سالن بانوان نرجس خاتون است .


 

درب مسجد روبه قبله بازمی شود و راه ورودی مردانه و زنانه جدامی باشد و این درب ها ساخت حاج رحمت اله بیات منبت کار قدیمی شهرستان تویسرکان ساخته شده و طرح داود خانی دورو و در کتیبه آن از احادیث و اشعار بابا طاهر نقش بسته شده است .


 

در ورودی های  مسجد در طبقه دوم کتابخانه زنانه و مردانه ساخته شده است و مسجد گنجایش 1200 نفر را داراست و گنبد از داخل مسجد یک ترنجی از آینه که19  ستاره دارد به تعداد حروف بسم الله  الرحمن الرحیم  است به دور آن 11 الله نوشته شده ، 11 اسم مبارک محمد ، علی، فاطمه ، حسن ، حسین ، که جمعا 66 می شود که به حروف ابجد می شود الله  و این گنبد برروی 8 ستون سوار است و دارای 8 شجره ، 8 پنجره  ، 8 گلدان با شاخه های گل ، و این 8 ها نشان این است که در حرم امام رضا (ع) بنای